วันศุกร์ที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2557

“สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี กับ การจัดการองค์ความรู้ ในมุมมองของข้าพเจ้า”
        สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี พระองค์ทรงเริ่มเข้ารับการศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนจิตรลดา และทรงศึกษาต่อในโรงเรียนจิตรลดาจนถึงระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ทรงสอบไล่จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ในแผนกศิลปะ ด้วยคะแนนสูงสุดของประเทศ หลังจากนั้น พระองค์ทรงสอบเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยสามารถทำคะแนนสอบเอนทรานซ์เป็นอันดับ 4 ของประเทศ ซึ่งถือเป็นสมเด็จเจ้าฟ้าพระองค์แรกที่ทรงเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาในประเทศจนกระทั่งพระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาได้รับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์ เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง เหรียญทอง ด้วยคะแนนเฉลี่ย 3.98 พระองค์ทรงเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ด้านจารึกภาษาตะวันออก (ภาษาสันสกฤต และภาษาเขมร) ณ คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากรและสาขาภาษาบาลีและสันสกฤต จาก ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในระหว่างนั้น มีพระราชกิจมากจนทำให้ไม่สามารถทำวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาโทได้พร้อมกันทั้ง 2  มหาวิทยาลัย พระองค์จึงตัดสินพระทัยเลือกทำวิทยานิพนธ์เพื่อให้สำเร็จการศึกษาที่คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากรก่อน โดยทรงทำวิทยานิพนธ์หัวข้อเรื่อง “จารึกพบที่ปราสาทพนมรุ้ง” ทรงสำเร็จการศึกษาได้รับปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต หลังจากนั้น พระองค์ทรงทำวิทยานิพนธ์หัวข้อเรื่อง “ทศบารมีในพุทธศาสนาเถรวาท” ทรงสำเร็จการศึกษาได้รับปริญญาอักษรศาสตรมหาบัณฑิต จากคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้เข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร พระองค์ทรงเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ณ คณะศึกษาศาสตร์   มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โดยพระองค์ผ่านการสอบคัดเลือกอย่างยอดเยี่ยมด้วยคะแนนเป็นอันดับหนึ่งในบรรดาผู้เข้าสอบทั้งหมด และทรงเป็นนิสิตปริญญาการศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาพัฒนศึกษาศาสตร์ รุ่นที่ 4 พระองค์ทรงทำวิทยานิพนธ์ในหัวข้อเรื่อง “การพัฒนานวัตกรรมเสริมทักษะการเรียนการสอนภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย” เนื่องจากพระองค์ทรงตระหนักว่าสภาพการเรียนการสอนภาษาไทยนั้นมีปัญหา เพราะนักเรียนไม่ค่อยสนใจเรียนภาษาไทย มีความรู้ ความสามารถ ทักษะในการเข้าใจและใช้ภาษาไม่เพียงพอ พระองค์จึงทรงนำเสนอวิธีการสอนภาษาไทยในลักษณะนวัตกรรมเสริมทักษะการเรียนการสอน เพื่อส่งเสริมความสนใจในการเรียนภาษาไทยของนักเรียนและเป็นสื่อที่จะช่วยให้ครูสอนภาษาไทยได้ง่ายขึ้น พระองค์ทรงสอบผ่านวิทยานิพนธ์อย่างยอดเยี่ยม สภามหาวิทยาลัยอนุมัติให้ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาเอก จากการศึกษาของพระองค์ได้พยายามเพื่อที่จะเพิ่มพูนความรู้ตลอดเวลาและมุ่งเน้นเพื่อปวงชนชาวไทย


สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี พระองค์เป็นผู้มีพระปรีชาสามารถในหลาย ๆ ด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านอักษรศาสตร์ เพราะขณะที่ทรงพระเยาว์นั้น สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงสอนภาษาไทยแก่พระราชโอรสและพระราชธิดา โดยทรงอ่านวรรณคดีเรื่องต่างๆ พระราชทาน และทรงให้พระองค์ทรงคัดบทกลอนต่างๆ หลายตอน ทำให้พระองค์โปรดวิชาภาษาไทยตั้งแต่นั้นมา นอกจากนี้ ยังทรงสนพระทัยในภาษาอังกฤษและภาษาบาลีด้วย พระองค์จึงทรงมีความรู้ทางด้านภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต และภาษาเขมร ทรงสามารถรับสั่งเป็นภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาจีน และทรงกำลังศึกษา ภาษาเยอรมัน และภาษาลาตินอีกด้วย พระปรีชาสามารถทางด้านภาษาของพระองค์นั้นจึงเป็นที่ประจักษ์ และด้านดนตรี พระองค์ทรงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านดนตรีไทยผู้หนึ่ง โดยทรงเครื่องดนตรีไทยได้ทุกชนิด แต่ที่โปรดทรงอยู่ประจำ คือ ระนาด ซอ และฆ้องวง โดยเฉพาะระนาดเอก พระองค์ทรงเริ่มหัดดนตรีไทย ในขณะที่ทรงศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนจิตรลดา โดยทรงเลือกหัดซอด้วงเป็นเครื่องดนตรีชิ้นแรก และได้ทรงดนตรีไทยในงานปิดภาคเรียนของโรงเรียน ทรงเล่นซอด้วงเป็นหลักและทรงเริ่มหัดเล่นเครื่องดนตรีไทยชิ้นอื่น ๆ ด้วย นอกจากดนตรีไทยแล้ว พระองค์ยังทรงดนตรีสากลด้วย โดยทรงเริ่มเรียนเปียโนตั้งแต่พระชนมายุ 10 พรรษา แต่ได้ทรงเลิกเรียนหลังจากนั้น 2 ปี และทรงฝึกเครื่องดนตรีสากล ประเภทเครื่องเป่า จากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จนสามารถทรงทรัมเป็ตนำวงดุริยางค์ในงานคอนเสิร์ตสายใจไทย และทรงระนาดฝรั่งนำวงดุริยางค์ในงานกาชาดคอนเสิร์ต
ด้านพระราชนิพนธ์ พระองค์โปรดการอ่านหนังสือและการเขียนมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ รวมกับพระปรีชาสามารถทางด้านภาษาทั้งภาษาไทยและต่างประเทศ ร้อยแก้วและร้อยกรอง ดังนั้น จึงทรงพระราชนิพนธ์หนังสือประเภทต่าง ๆ ออกมามากกว่า 100 เล่ม ซึ่งมีหลายหลากประเภททั้งสารคดีท่องเที่ยวเมื่อเสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศ เช่น เกล็ดหิมะในสายหมอก ทัศนะจากอินเดีย มนต์รักทะเลใต้ ประเภทวิชาการและประวัติศาสตร์ เช่น บันทึกเรื่องการปกครองของไทยสมัยอยุธยาและต้นรัตนโกสินทร์ กษัตริยานุสรณ์ หนังสือสำหรับเยาวชน เช่น แก้วจอมแก่น แก้วจอมซน หนังสือที่เกี่ยวข้องกับพระบรมวงศานุวงศ์ไทย เช่น สมเด็จแม่กับการศึกษา สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนีกับพระราชกรณียกิจพระราชจริยาวัตรด้านการศึกษา ประเภทพระราชนิพนธ์แปล เช่น หยกใสร่ายคำ ความคิดคำนึง เก็จแก้วประกายกวี และหนังสือทั่วไป เช่น นิทานเรื่อง เรื่องของคนแขนหัก เป็นต้น นอกจากนี้ ยังทรงพระราชนิพนธ์เพลงเป็นจำนวนมาก โดยบทเพลงที่ดังและนำมาขับร้องบ่อยครั้ง ได้แก่ เพลงส้มตำ รวมทั้ง ยังทรงประพันธ์คำร้องในบทเพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ได้แก่ เพลง รัก และ เพลง เมนูไข่ พระองค์ได้นำความรู้มาใช้ในการอนุรักษ์ ส่งเสริม และให้การอุปถัมภ์ในด้านศิลปวัฒนธรรมของประเทศ พระองค์ทรงสนพระทัยด้านศิลปวัฒนธรรมมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ โดยเฉพาะทางด้านดนตรีไทย  ซึ่งพระองค์ทรงสนับสนุนในการอนุรักษ์ สืบทอด เผยแพร่ความรู้ด้านดนตรีไทยอย่างต่อเนื่องมาโดยตลอด โดยทรงเป็นแบบอย่างในการเสด็จทรงเครื่องดนตรีไทยร่วมกับประชาชนทั้งในและต่างประเทศ นอกจากนี้ ยังทรงอนุรักษ์ดนตรีไทยโดยการชำระโน้ตเพลง บันทึกเพลงเก่า และเผยแพร่งานเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง และส่งเสริมให้สถาบันการศึกษาต่าง ๆ จัดการเผยแพร่งานทางด้านดนตรีไทย ซึ่งจากงานทางด้านการอนุรักษ์ดนตรีไทย ครูเสรี หวังในธรรม ได้กล่าวไว้ว่า “ดนตรีไทยไม่สิ้นแล้ว เพราะพระทูลกระหม่อมแก้วเอาใจใส่” นอกจากด้านดนตรีไทยแล้ว พระองค์ยังประกอบพระราชกรณียกิจมากมายเพื่อการอนุรักษ์และพัฒนาศิลปวัฒนธรรมไทยทั้งในด้าน การช่างไทย นาฏศิลป์ไทย งานพิพิธภัณฑ์ ประวัติศาสตร์และโบราณสถาน ภาษาและวรรณกรรมไทย พระองค์ได้รับการทูลเกล้าฯ ถวายพระสมัญญาว่า “เอกอัครราชูปถัมภกมรดกวัฒนธรรมไทย” เมื่อ พ.ศ. 2531 และ “วิศิษฏศิลปิน” เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546  เพื่อเทิดพระเกียรติที่พระองค์ทรงพระปรีชาสามารถในศิลปะหลายสาขา รวมทั้ง ทรงมีคุณูปการต่อเหล่าศิลปินและศิลปวัฒนธรรมของชาติ
นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงประกอบพระราชกรณียกิจในด้านต่าง ๆ เช่น ด้านการศึกษา เมื่อพระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาในระดับอุดมศึกษาแล้ว ทรงเข้ารับราชการเป็นพระอาจารย์ประจำกองวิชากฎหมายและสังคมศาสตร์ ส่วนการศึกษา ทรงสอนวิชาประวัติศาสตร์ไทยและสังคมวิทยา พระองค์จึงทรงเป็น "ทูลกระหม่อมอาจารย์" สำหรับนักเรียนนายร้อยตั้งแต่นั้น ต่อมาเมื่อมีการตั้งกองวิชาประวัติศาสตร์ขึ้นในปี พ.ศ. 2530 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการกองวิชาประวัติศาสตร์จนถึงปัจจุบันและทรงได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์ ส่วนการศึกษา ประจำโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้าเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2529 และเป็นศาสตราจารย์ ส่วนการศึกษา ประจำโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (อัตราจอมพล) เมื่อปี พ.ศ. 2543  นอกจากนี้ พระองค์ยังได้ทรงรับเชิญเป็นพระอาจารย์สอนในสถาบันอุดมศึกษาต่างๆ เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยเฉพาะที่มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒนั้น พระองค์ได้รับการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นศาสตราจารย์พิเศษ สาขาพัฒนาศึกษาศาสตร์ด้วย
ในปี พ.ศ. 2525 ทรงพระราชดำริให้ก่อตั้งโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ ขึ้นในพระบรมมหาราชวัง เพื่อเปิดโอกาสทางการศึกษาให้กับบุตรหลานข้าราชบริพารและประชาชนทั่วไป เปิดทำการสอนครั้งแรกในปีการศึกษา 2525 โดยทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์ประธานกรรมการคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานโรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ และทรงเข้าร่วมการประชุมคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐานทุกครั้ง รวมถึงเสด็จพระราชดำเนินไปในงานปิดภาคเรียนของโรงเรียนทุกครั้ง เพื่อพระราชทานทุนพระราชทานส่งเสริมการเรียนดี และพระราชทานประกาศนียบัตรแก่ผู้สำเร็จการศึกษาขั้นพื้นฐานจากสถานศึกษาต่าง ๆ คือ โรงเรียนพระตำหนักสวนกุหลาบ วิทยาลัยในวังชาย วิทยาลัยในวังหญิง โรงเรียนผู้ใหญ่พระดาบส ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนกาญจนาภิเษก (วิทยาลัยในวัง) กาญจนาภิเษกวิทยาลัย (ช่างทองหลวง)
ในปี พ.ศ. 2533 เมื่อครั้งที่พระองค์เสด็จฯ เยือนสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวครั้งแรก ได้มีผู้มีจิตศรัทธาบริจาคทุนทรัพย์โดยเสด็จพระราชกุศลเป็นเงิน 12 ล้านกีบ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นำเงินไปก่อสร้างเรือนนอนให้แก่โรงเรียนวัฒนธรรมเด็กกำพร้า (หลัก 67) ซึ่งอยู่ห่างจากนครหลวงเวียงจันทน์ไปทางทิศเหนือประมาณ 67 กิโลเมตร พระราชทานชื่อว่า “อาคารสิรินธร” โดยมีพระราชดำริที่จะช่วยเหลือนักเรียนให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ในรูปแบบของโครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน โดยนำแนวทางที่ดำเนินการในประเทศไทยมาประยุกต์ใช้ และสนับสนุนการประกอบอาชีพเสริม
พ.ศ. 2535 ทรงพระราชดำริพระราชทานความช่วยเหลือกัมพูชาในการก่อตั้งวิทยาลัยกำปงเฌอเตียล ณ จังหวัดกำปงธม ประเทศกัมพูชา โดยพระราชทานเงินค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างอาคารสถานที่ต่าง ๆ เสด็จฯ ไปทรงเปิดวิทยาลัย และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานทุนแก่นักเรียนเพื่อให้มาศึกษาต่อในประเทศไทยในหลักสูตรครุศาสตรบัณฑิตและหลักสูตรอาชีวศึกษา เพื่อนำความรู้กลับไปสอนและพัฒนาการจัดการศึกษาของวิทยาลัย รวมทั้งทรงสนับสนุนการศึกษาด้านนาฏศิลป์และดนตรี
ในปี พ.ศ. 2549 พระองค์ทรงมีแนวความคิดจัดตั้งโครงการพัฒนานักอักษรศาสตร์รุ่นใหม่ขึ้น โดยความร่วมมือของโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาและคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เพื่อสร้างนักอักษรศาสตร์ที่มีมุมมองและแนวคิดใหม่เพื่อเป็นกำลังของชาติ มีพระวิสัยทัศน์ก้าวไกล ทรงสนับสนุนการช่วยเหลือ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ ให้เป็นโรงเรียนผลิตนักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ สร้าง "องค์ความรู้" ให้แก่ประเทศไทย
ด้านการพัฒนาสังคม พระองค์ทรงมีโครงการในพระราชดำริส่วนพระองค์หลายหลากโครงการ ซึ่งโครงการในระยะเริ่มต้น มุ่งเน้นทางด้านการแก้ปัญหาการขาดสารอาหารของเด็กในท้องถิ่นทุรกันดารและพัฒนามาสู่การให้ความสำคัญทางด้านการศึกษาเพื่อการพัฒนาราษฏร พระองค์ทรงสนพระทัยงานด้านการพัฒนา ซึ่งถือเป็นงานหลักที่พระองค์ทรงงานควบคู่กับงานวิชาการ พระองค์ทรงเรียนรู้งานทางด้านพัฒนาจากการตามเสด็จพระราชดำเนินพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถไปทรงเยี่ยมประชาชนในถิ่นทุรกันดารต่าง ๆ ทั่วประเทศ จากการที่พระองค์ทรงได้เสด็จฯ ไปตามสถานที่ต่าง ๆ มากมาย พระองค์ทรงนำความรู้ที่ได้จากการลงพื้นที่จริงมาใช้ในงานด้านการพัฒนาสังคม นำไปสู่โครงการตามพระราชดำริส่วนพระองค์มากมาย โครงการตามพระราชดำริในระยะเริ่มแรกนั้น พระองค์ทรงงานเกี่ยวกับเด็กนักเรียนในพื้นที่ทุรกันดารที่มีปัญหาขาดสารอาหาร ดังนั้น จึงทรงพระราชดำริส่งเสริมให้นักเรียนปลูกพืช เลี้ยงสัตว์ แล้วนำมาประกอบเป็นอาหารกลางวันรับประทาน โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวันนี้ เริ่มต้นขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2523 โดยเริ่มที่โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนในจังหวัดราชบุรี กาญจนบุรี และประจวบคีรีขันธ์ และได้ขยายออกไปยัง 44 จังหวัดในพื้นที่ทุรกันดาร โครงการในพระราชดำริในระยะต่อมา พระองค์ทรงมุ่งเน้นทางด้านการศึกษามากขึ้น เนื่องจากพระองค์ทรงพระราชดำริว่า การศึกษาเป็นปัจจัยหลักในการสร้างและพัฒนาความรู้ ความคิด ตลอดจนความประพฤติและคุณงามความดีของบุคคล โดยพระองค์ทรงตั้งพระทัยให้ประชาชนทุกระดับชั้นสามารถได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ซึ่งถือเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่ประชาชนควรได้รับจากรัฐ
ด้านการพัฒนาห้องสมุดและการรู้หนังสือ สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาสยามบรมราชกุมารี ทรงสนพระทัยการอ่านและการพัฒนาห้องสมุด ทรงรับสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯไว้ในพระราชูปถัมภ์ หลายโอกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินต่างประเทศ ได้เสด็จเยี่ยมและทรงดูงานห้องสมุดชั้นนำหลายแห่ง ซึ่งได้พระราชทานข้อแนะนำแก่สมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯ และบรรณารักษ์ไทยในการนำความรู้ไปพัฒนาห้องสมุดโรงเรียนและห้องสมุดประชาชนรวมทั้งห้องสมุดประชาชนเฉลิมราชกุมารีที่เป็นแหล่งเรียนรู้เพื่อขยายโอกาสให้ประชนในการพัฒนาการรู้หนังสือ นอกจากนี้ยังทรงพระกรุณาเสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานในการประชุมสามัญประจำปีของสมาคมห้องสมุดแห่งประเทศไทยฯเสมอมา รวมทั้งได้เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นประธานในโอกาสที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพการประชุมสมาพันธ์สมาคมห้องสมุดฯนานาชาติ (IFLA) และมีพระราชดำรัสเปิดการประชุม IFLA ครั้งที่ 65 ที่กรุงเทพมหานครในปี 1999
ด้านการต่างประเทศ พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศเป็นครั้งแรกเมื่อคราวที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เสด็จฯ เยือนสหรัฐอเมริกาและประเทศในยุโรปอย่างเป็นทางการ ระหว่าง ปี พ.ศ. 2503-พ.ศ. 2504 ในขณะที่มีพระชนมายุ 5 พรรษา หลังจากนั้น พระองค์ก็เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศเป็นจำนวนหลายครั้ง โดยการเสด็จฯ นั้น พระองค์เสด็จฯ ทั้งในฐานะผู้แทนพระองค์ พระราชอาคันตุกะหรืออาคันตุกะของรัฐบาลประเทศต่าง ๆ    อย่างเป็นทางการ รวมทั้ง เสด็จฯ เป็นการส่วนพระองค์ ซึ่งนอกจากจะทรงงานเพื่อเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างประเทศแล้ว พระองค์ยังเสด็จฯ ทอดพระเนตรสังคม วัฒนธรรม สถานที่ต่าง ๆ และทรงได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่าง ๆ ของประเทศนั้น ๆ และได้ทรงนำความรู้และประสบการณ์ที่ทรงได้ทอดพระเนตรและจดบันทึกมาประยุกต์ใช้กับการทรงงานภายในประเทศด้วย ซึ่งการเสด็จฯ ทรงงานในต่างประเทศของพระองค์ทำให้หนังสือพิมพ์ฝรั่งเศสว่าถวายพระราชสมัญญานามแด่พระองค์ว่า “เจ้าฟ้านักดูงาน” หรือ “Le Princesse Stagiaire” รวมทั้ง พระองค์ยังได้รับการยกย่องจากสมาคมมิตรภาพวิเทศสัมพันธ์แห่งประชาชนจีนว่าทรงเป็น "ทูตสันถวไมตรี"” ระหว่างประเทศไทยและประเทศจีน 
นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงร่วมมือกับนานาประเทศเพื่อก่อเกิดความร่วมมือในด้านการพัฒนาสังคม อาทิเช่น ความร่วมมือระหว่างประเทศไทยและประเทศลาว ซึ่งพระองค์ได้ทรงมีโครงการตามพระราชดำริทั้งในด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิต การให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์และการสาธารณสุข การพัฒนาทางด้านการศึกษา เป็นต้น นอกจากประเทศลาวแล้ว โครงการเพื่อการพัฒนาของพระองค์ยังได้ขยายออกไปยังประเทศกัมพูชา ประเทศพม่า และประเทศเวียดนามด้วย นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงร่วมมือกับองค์การระหว่างประเทศ ได้แก่ ความร่วมมือกับองค์การสหประชาชาติ พระองค์ทรงให้ความร่วมมือในโครงการอาหารในโรงเรียน ซึ่งเป็นโครงการของโครงการอาหารโลกแห่งองค์การสหประชาชาติ โดยได้แต่งตั้งให้พระองค์เป็นทูตพิเศษของโครงการด้วย, โครงการการศึกษาเพื่อทุกคน เป็นโครงการด้านการส่งเสริมศักยภาพของเด็กชนกลุ่มน้อย ด้วยการศึกษาและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม ซึ่งเป็นโครงการขององค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรม รวมทั้ง โครงการการศึกษาหลังประถมศึกษาสำหรับผู้ลี้ภัยและผู้พลัดถิ่น โดยมูลนิธิการศึกษาเพื่อผู้ลี้ภัย สำนักงานข้าหลวงใหญ่เพื่อผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ
ด้านการสาธารณสุข จากการที่พระองค์ได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังถิ่นทุรกันดาร ทำให้พระองค์ทอดพระเนตรเห็นถึงปัญหาทางด้านสุขภาพอนามัยของราษฎรในชนบท พระองค์จึงมีพระราชดำริจัดทำโครงการต่าง ๆ เพื่อแก้ไขปัญหาสุขภาพอนามัยของราษฎร โครงการแรกที่พระองค์ทรงเริ่ม ได้แก่ โครงการเกษตรเพื่ออาหารกลางวัน เพื่อแก้ไขปัญหาการขาดแคลนอาหารกลางวันของเด็กนักเรียน ซึ่งโครงการนี้นอกจากจะแก้ปัญหาการขาดแคลนอาหารกลางวันแล้วยังช่วยให้นักเรียนมีความรู้ทางด้านโภชนาการและการเกษตรด้วย และปัญหาที่สำคัญอีกประการหนึ่ง นั่นคือ การระบาดของโรคคอพอกเนื่องจากการขาดสารไอโอดีน พระองค์ทรงแก้ไขปัญหานี้โดยทรงริเริ่ม โครงการควบคุมโรคขาดสารไอโอดีน ด้วยการรณรงค์ให้มีการใช้เกลือไอโอดีนหรือหยดไอโอดีนในการประกอบอาหาร และอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการขาดไอโอดีน ซึ่งโครงการนี้เป็นโครงการที่เสริมการทำงานของกระทรวงสาธารณสุข นอกจากนี้ พระองค์ยังให้ความสำคัญต่อสุขภาพอนามัยของแม่และเด็กในถิ่นทุรกันดารด้วย โดยพระองค์ทรงตระหนักว่าคนเราจะภาวะโภชนาการและสุขภาพอนามัยที่ดีนั้น ต้องเริ่มตั้งแต่ในครรภ์มารดา พระองค์จึงเริ่ม โครงการส่งเสริมโภชนาการและสุขภาพอนามัยแม่และเด็กในถิ่นทุรกันดาร เพื่อให้แม่และเด็กได้รับบริการทางด้านอนามัยอย่างเหมาะสม รวมทั้งได้รับโภชนาการที่ถูกต้องและเหมาะสมในแต่ละพื้นที่
นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงจัดตั้งหน่วยแพทย์พระราชทานและหน่วยทันตกรรมพระราชทานเพื่ออกตรวจรักษาราษฎรในถิ่นทุรกันดารที่พระองค์เสด็จฯ เยี่ยมในแต่ละครั้ง รวมทั้งทรงรับผู้ป่วยที่ยากจนเป็นคนไข้ในพระราชานุเคราะห์ด้วย พระองค์เสด็จ ณ โรงพยาบาลต่าง ๆ ในประเทศเยอรมนี ด้วยความเป็นห่วงประชาชนที่เป็นโรคที่เกี่ยวกับกระดูกและจักษุ นำวิทยาการในประเทศเยอรมนีมาสู่เมืองไทย
ด้านศาสนา พระองค์ทรงได้รับการอบรมให้มีความใกล้ชิดกับพระพุทธศาสนาจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทำให้พระองค์ทรงเลื่อมใสในพระพุทธศาสนามาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ โดยพระองค์มักมักจะได้รับพระราชทานพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้เสด็จฯ เป็นผู้แทนพระองค์ เพื่อเป็นองค์ประธานในพิธีที่เกี่ยวข้องกับศาสนา เช่น พิธีเวียนเทียนที่พุทธมณฑล เนื่องในวันวิสาขบูชา วันมาฆบูชา เป็นต้น
ด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
พระองค์มีพระราชดำริให้นำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการพัฒนาพัฒนาประเทศหลายประการ ทรงเป็นองค์ประธานกรรมการของโครงการเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี และศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ เป็นเลขานุการ โดยมีพระราชดำริให้โครงการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนั้นเป็นโครงการนำร่องและใช้เป็นตัวอย่างในการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ และมีพระราชประสงค์จะให้หน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องกับโครงการนั้น ๆ มารับช่วงต่อไปพระองค์ทรงเริ่มนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้กับการพัฒนาการศึกษาของโรงเรียนในชนบท ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2538 ใน โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศสำหรับโรงเรียนในชนบท โดยพระราชทานเครื่องคอมพิวเตอร์และอุปรณ์ที่จำเป็นเพื่อจัดตั้งเป็นห้องเรียนขึ้น และพัฒนามาจนสามารถนำเทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาประกอบการเรียนการสอนในรายวิชาต่าง ๆ ปัจจุบัน มีโรงเรียนในโครงการประมาณ 85 แห่ง โดยมีโรงเรียนในจังหวัดนครนายกเป็นศูนย์กลางการพัฒนาเพื่อนำแนวทางใหม่ ๆ ไปทดลองใช้กับโรงเรียนในชนบทและทรงริเริ่ม โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อคนพิการ เพื่อให้คนพิการสามารถใช้คอมพิวเตอร์เพื่อสร้างความรู้ ความบันเทิง พัฒนาทักษะ และสร้างอาชีพต่อไปในอนาคต พระองค์ทรงมีคณะทำงานที่จะศึกษาวิจัยเพื่อหาอุปกรณ์ทางเทคโนโลยีและวิธีการช่วยเหลือผู้พิการในแต่ละด้านอย่างเหมาะสม นอกจากนี้ โครงการเทคโนโลยีสารสนเทศตามพระราชดำรินี้ ยังเพิ่มโอกาสให้ผู้ต้องขังในทัณฑสถานได้รับการอบรมและฝึกทักษะในการใช้คอมพิวเตอร์ระหว่างการถูกคุมขัง เพื่อสามารถนำความรู้ที่ได้รับนำไปพัฒนาตนเองและนำไปประกอบอาชีพได้ และมีโครงการสำหรับเด็กป่วยที่ต้องเข้ารับการรักษาภายในโรงพยาบาลเป็นระยะเวลานาน ซึ่งอาจจะทำให้ขาดโอกาสทางด้านการศึกษา โดยใช้คอมพิวเตอร์เป็นสื่อในการเรียนรู้ สร้างความเพลิดเพลิน รวมทั้ง ส่งเสริมพัฒนาการแก่เด็กที่ป่วยด้วย นอกจากนี้ พระองค์ยังนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้กับงานทางด้านการเผยแพร่วัฒนธรรมของไทย 76 จังหวัด ผ่านทางอินเทอร์เน็ต โดยมีกระทรวงวัฒนธรรมเป็นผู้ดูแลโครงการนี้
จากพระราชกรณียกิจทางด้านการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการพัฒนาประเทศในด้านต่าง ๆ ทำให้วารสารอินโฟแชร์ ซึ่งเป็นวาสารของสำนักงานด้านเทคโนโลยี สารสนเทศและการสื่อสารของยูเนสโก ได้ตีพิมพ์บทความเฉลิมพระเกียรติการอุทิศพระองค์เพื่อการศึกษาเรียนรู้ด้านสารสนเทศของเด็กและผู้ด้อยโอกาสของไทย รวมทั้ง ยังได้ถวายนาม “IT Princess” หรือ “เจ้าหญิง ไอที” แก่พระองค์อีกด้วย

นางสาวพิรุณรัตน์  ศักดิ์แก้ว
รหัสประจำตัว  5511600271
สาขา เทคโนโลยีสารสนเทศ


วันศุกร์ที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2557

“ในหลวงกับการจัดการความรู้ในความคิดของข้าพเจ้า”
          พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ถือเป็นพระประมุขของปวงชนชาวไทยที่ทรงงานหนัก การทรงงานของพระองค์ท่านเป็นการดำเนินงานที่มีความสอดคล้องกับวิถีชีวิตของสังคมไทย และสามารถนำไปปฏิบัติได้จริง โดยการเน้นการพัฒนาคนและยึดหลักผลประโยชน์ของปวงชนและให้ประชาชนมีส่วนร่วมตัดสินใจ ตลอดจนคำนึงถึงความแตกต่างของแต่ละพื้นที่และการพึ่งพาตนเอง โดยใช้หลักเศรษฐกิจพอเพียงของพระองค์ท่าน ให้รู้จักประมาณตน ใช้จ่ายอย่างรอบคอบ และทำตามลำดับขั้นตอน อาศัยความเข้าใจ การเข้าถึง และการพัฒนา รู้รักสามัคคี ของทุกๆฝ่าย ประชาชนสามารถพึ่งพาตนเองได้ ทั้งในเรื่องของเศรษฐกิจ สังคม ตลอดจนการใช้เทคโนโลยีให้เหมาะสม ดำเนินการอย่างประหยัด ใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างยั่งยืน นำไปสู่ชุมชนและสังคมที่เข้มแข็งและอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข
          พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นผู้ที่บูรณาการองค์ความรู้ ในการพัฒนาประเทศเพื่อความเป็นอยู่ที่ดีของพสกนิกรชาวไทย พระองค์ทรงบูรณาการความรู้ในด้านต่างๆ เช่น ในด้านวิศวกรรม ทรงมีพระปรีชาสามารถในการสร้างเขื่อนเพื่อกักเก็บน้ำไว้ใช้ สร้างกังหันน้ำชัยพัฒนา เพื่อบำบัดน้ำเสีย ในด้านเกษตรกรรม ทรงมีการจัดการองค์ความรู้โดยใช้หลักการเศรษฐกิจพอเพียง การปลูกหญ้าแฝก และการทำฝนเทียม ดิน เพื่อให้เกษตรนำไปใช้อย่างยั่งยืน ในด้านทรัพยากรธรรมชาติ ทรงนำทรัพยากรที่มีอยู่ในพื้นที่ต่างๆ นำมาประยุกต์ใช้ ทั้งเรื่องของน้ำมัน การกักเก็บน้ำไว้ใช้ยามขาดแคลน ในด้านภูมิศาสตร์ พระองค์ทรงมีพระปรีชาในเรื่องของแผนที่ ฯลฯ

ในทุกๆโครงการส่วนพระองค์นั้น ล้วนมีจุดมุ่งหมายเพื่อความเป็นอยู่ของพสกนิกรชาวไทยทั้งสิ้น ซึ่งในแต่ละโครงการนั้น พระองค์ได้จัดการองค์ความรู้อย่างชาญฉลาด เป็นระบบ มีการแสวงหาความรู้ใหม่ๆ แบ่งปัน แลกเปลี่ยนตลอดจนการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานและลงมือทำด้วยตัวของพระองค์เอง มีการจดบันทึกและปรึกษาหารือกับผู้เกี่ยวข้องทุกภาคส่วน และพระองค์สามารถบริหารจัดการในทุกๆโครงการให้สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี พระองค์ทรงเป็นต้นแบบของปวงชนชาวไทยอย่างแท้จริง

นางสาวพิรุณรัตน์  ศักดิ์แก้ว
รหัสประจำตัว  5511600271
สาขา เทคโนโลยีสารสนเทศ

วันเสาร์ที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2555

MIND MAP IT MANAGEMANT


นางสาวพิรุณรัตน์  ศักดิ์แก้ว  5511600271 สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ  คณะวิทยาศาสตร์  มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

บทความที่ 4

ส่งงาน ครั้งที่ 6 เลือกบทความมา 1 บทความ

บทความที่ 4 ผลกระทบของการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเกี่ยวกับการเรียนรู้ในการทำงานร่วมกันระหว่างองค์กรกับการใช้บริการจากภายนอกองค์กร
     จากบทความผลกระทบด้านต่าง ๆ ในการนำระบบสารสนเทศมาใช้ภายในองค์กร
ในการนำระบบสารสนเทศมาใช้ในองค์กรนั้น ผู้บริหารมีความคาดหวังให้เกิดผลที่ดีในด้านการปฏิบัติงาน และการบริหารงาน เช่น การเพิ่มผลิตผล (Productivity) โดยรวมขององค์กร ทำให้องค์กรสามารถนำเสนอสินค้า และ บริการใหม่ๆ ให้กับลูกค้า และคู่ค้าขององค์กร เพื่อเพิ่มศักยภาพในการแข่งขัน และเสริมภาพพจน์ที่ดีขององค์กร แต่อย่างไรก็ดี การนำระบบสารสนเทศมาใช้ภายในองค์กรนั้นก่อให้เกิดผลกระทบในการทำงานด้านต่างๆ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการทำงานโดยรวมขององค์กร ซึ่งผลกระทบเหล่านี้ ประกอบด้วย
1.      หลักฐานอ้างอิงของการทำรายการ (Audit Trail) ที่สามารถมองเห็นได้อาจขาดหายไป
          ในการนำระบบคอมพิวเตอร์มาประยุกต์ใช้นั้น อาจก่อให้เกิดกรณีที่เอกสารประกอบรายการทางธุรกิจต่างๆ ที่เคยมีอยู่ในกระบวนการทำงานปกติขาดหายไป ทั้งนี้ อาจเป็นเอกสารที่ใช้เฉพาะภายในองค์กร หรืออาจเป็นเอกสารที่ใช้สำหรับบุคคล หรือองค์กรภายนอกก็ได้ แต่ในความเป็นจริงแล้ว เอกสารอ้างอิง หรือเอกสารประกอบรายการอาจมิได้ขาดหายไป แต่อาจเป็นการเปลี่ยนแปลงรูปแบบจากที่เคยเป็นเอกสารที่เป็นกระดาษ หรือลายเซ็นที่สามารถพิสูจน์ความถูกต้องได้ง่าย กลายมาเป็นเอกสารที่เก็บอยู่ในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ในระบบงานสารสนเทศ ซึ่งทำให้กิจกรรมการควบคุมต่างๆ ที่จำเป็นต้องอ้างถึงเอกสารต่างๆ เหล่านี้ต้องเปลี่ยนแปลงวิธีการในการดำเนินการไป
2.      ระบบคอมพิวเตอร์ช่วยให้การควบคุมโดยการคุมงานมีประสิทธิภาพมากขึ้น
          การควบคุมที่ทำให้มั่นใจว่างานที่มอบหมายให้พนักงานทำมีการดำเนินการอย่างมีประสิทธิภาพตรงกับความต้องการของผู้ควบคุมงาน ก็คือ การควบคุมโดยการคุมงาน (Supervisory Control) ซึ่งการควบคุมในลักษณะนี้ หลายๆ กรณีต้องใช้ข้อมูลการทำงานประกอบการควบคุม และอาจจำเป็นต้องมีความรวดเร็วในการส่งข้อมูลให้ผู้ควบคุมงาน ซึ่งถ้าการทำงานนั้นๆ ใช้ระบบคอมพิวเตอร์ในการดำเนินการ           ผู้ควบคุมอาจสามารถใช้ข้อมูลในระบบงานนั้นๆ ประกอบการควบคุม ตัวอย่างของการควบคุมโดยการคุมงานที่ใช้คอมพิวเตอร์ เข้ามาช่วยนั้น มีดังต่อไปนี้
การใช้ระบบคอมพิวเตอร์ควบคุมการซื้อขายอัตราแลกเปลี่ยน (Foreign Exchange) ภายในห้องค้าเงิน (Dealing Room) โดยที่หัวหน้าห้องค้าเงินจะกำหนดเพดานของแต่ละสกุลเงินให้กับผู้ค้าเงินแต่ละรายก่อนเริ่มการซื้อขาย และระหว่างการซื้อขายระบบคอมพิวเตอร์จะคอยติดตามมูลค่า ของเงินแต่ละสกุล เมื่อมีผู้ค้าเงินรายใดที่มีมูลค่าเงินใกล้จะถึงเพดานสูงสุด ระบบจะส่งข้อมูลให้หัวหน้าห้องค้าเพื่อเป็นการเตือนให้ทำการควบคุม ดูแล อย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น
          อีกกรณีหนึ่งคือการนำระบบคอมพิวเตอร์มาช่วยในกระบวนการติดตามหนี้ทางโทรศัพท์ โดยที่ระบบคอมพิวเตอร์จะช่วยควบคุมการทำงานของพนักงานติดตามหนี้ ซึ่งระบบคอมพิวเตอร์จะบันทึกเวลาที่ใช้ในการโทรแต่ละครั้ง และบันทึกอัตราผลสำเร็จ เพื่อวิเคราะห์ และติดตามผลงานของพนักงานแต่ละคน
3.      ระบบคอมพิวเตอร์สามารถสร้างรายการหรือดำเนินการบางส่วนได้เอง
          ระบบคอมพิวเตอร์สามารถสร้างรายการทางธุรกิจขึ้นมาได้เอง ถ้าได้รับการออกแบบอย่างเหมาะสม เช่น การสั่งซื้อสินค้าเมื่อปริมาณสินค้าคงคลังลดลงจนถึงจุดสั่งซื้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งธุรกิจที่ต้องมีการสั่งซื้อสินค้ามากประเภท เช่น ธุรกิจค้าปลีก ห้างสรรพสินค้า และซูเปอร์มาร์เก็ต เป็นต้น
          ตัวอย่างอื่นๆ ในกรณีที่ระบบคอมพิวเตอร์ทำรายการเอง เช่น ระบบคอมพิวเตอร์อนุมัติรายการการใช้บัตรเครดิตทุกครั้งที่ผู้ถือบัตรใช้บัตรเครดิต ในการชำระค่าสินค้า หรือค่าบริการ หรือในกรณีที่ระบบคอมพิวเตอร์ส่งข้อความเพื่อทวงถามให้ผู้ใช้โทรศัพท์จ่ายค่าโทรศัพท์เมื่อมีการผิดนัดชำระเงิน เป็นต้น
          การที่ระบบคอมพิวเตอร์สามารถสร้างรายการได้เองนั้นมีทั้งผลดี และผลเสีย ผลดี คือการทำงานมีความถูกต้องแม่นยำ และไม่มีความลำเอียงในการตัดสินใจ ส่วนผลเสียคือ ถ้ามีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นอาจทำให้ตรวจพบได้ยาก และหาผู้รับผิดชอบได้ยาก
4.      ระบบคอมพิวเตอร์มีความสม่ำเสมอในการประมวลผล
          คุณสมบัติด้านความคงที่ และสม่ำเสมอในการประมวลผลของระบบคอมพิวเตอร์นั้น เป็นคุณสมบัติที่ดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับการประมวลผลด้วยมือ หรืออาจกล่าวได้ว่าถ้ามีการทดสอบโปรแกรมอย่างถูกต้องแล้ว โปรแกรมดังกล่าวจะประมวลผลรายการอย่างถูกต้องในทุกครั้งที่ทำการประมวลผล ยกเว้นมีปัจจัยภายนอกรบกวนการทำงานของโปรแกรมนั้นๆ เช่น เครื่องคอมพิวเตอร์หยุดทำงาน เป็นต้น อัตราความสม่ำเสมอในการทำงานของโปรแกรมคอมพิวเตอร์นั้น แทบจะเรียกได้ว่ามีความสม่ำเสมอในการประมวลผลเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์
5.      การแบ่งแยกหน้าที่งานภายในระบบงานคอมพิวเตอร์
          ในการทำงานที่เป็นระบบมือ (Manual) นั้นการแบ่งแยกหน้าที่งานถือเป็นพื้นฐานสำคัญของการควบคุมภายใน เช่น การแบ่งแยกการสร้างรายการ การบันทึกรายการ และผู้เก็บรักษาทรัพย์สินให้เป็นคนละคนกัน เป็นต้น แต่ในระบบคอมพิวเตอร์ การทำงานบางส่วนอาจไม่จำเป็นต้องมีการแบ่งแยก เช่น ระบบคอมพิวเตอร์อาจถูกออกแบบมาให้ทำงานในลักษณะเบ็ดเสร็จ เช่น ระบบคอมพิวเตอร์ตรวจเช็คความถูกต้องของใบแจ้งหนี้กับรายการการรับของและจัดพิมพ์เช็คสั่งจ่ายให้กับผู้ขายสินค้าโดยโปรแกรมเดียวกัน
6.      การควบคุมอื่นๆ ต้องพึ่งพาระบบคอมพิวเตอร์
          ในกรณีที่การดำเนินการควบคุมอื่นๆ ภายในองค์กรจำเป็นต้องใช้ข้อมูล และรายงานจากระบบคอมพิวเตอร์ ซึ่งการควบคุมดังกล่าวจะสามารถดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ และประสิทธิผลก็ต่อเมื่อข้อมูล และรายงานที่ได้รับจากระบบคอมพิวเตอร์มีความถูกต้อง และครบถ้วน ตัวอย่างของกรณีนี้ เช่น การใช้รายงานอายุหนี้ (Aging Report) เป็นส่วนหนึ่งในการควบคุมการติดตามหนี้นั้น ถ้ารายงานผิดพลาด การติดตามหนี้ก็จะขาดประสิทธิภาพและประสิทธิผลตามไปด้วย
          กรณีนี้เป็นกรณีที่ควรได้รับการเอาใจใส่ในการควบคุมความถูกต้องของข้อมูล และรายงานเป็นพิเศษ เพราะผู้ใช้งานอาจเชื่อด้วยความเคยชินว่ารายงานต่างๆ เหล่านั้นถูกต้อง และจะดำเนินการตามข้อมูลที่ปรากฏเป็นสำคัญ ซึ่งในบางกรณีอาจเกิดผลกระทบที่รุนแรงได้
7.      ผลกระทบต่อการตรวจสอบ
          เมื่อระบบคอมพิวเตอร์ทำให้ลักษณะของการทำงาน และการควบคุมเปลี่ยนแปลงไป ย่อมจะมีผลกระทบทำให้การตรวจสอบเปลี่ยนแปลงตามไปด้วย ซึ่งสามารถสรุปผลกระทบออกเป็น 2 ด้านที่สำคัญ คือ ผลกระทบในการรวบรวมหลักฐานการตรวจสอบ (Audit Evidence Collection) และผลกระทบต่อการวิเคราะห์หลักฐานการตรวจสอบ
          ในด้านการรวบรวมหลักฐานนั้น ผู้ตรวจสอบอาจมีความจำเป็นต้องรวบรวมหลักฐานการตรวจสอบจากระบบคอมพิวเตอร์โดยตรง ถ้าหลักฐานเหล่านั้นเก็บไว้เฉพาะในระบบคอมพิวเตอร์ โดยอาจใช้ซอฟต์แวร์สำหรับ การตรวจสอบเพื่อรวบรวมหลักฐาน
          ในส่วนของการวิเคราะห์หลักฐานในการตรวจสอบ ผู้ตรวจสอบก็สามารถใช้ซอฟต์แวร์สำหรับการตรวจสอบเพื่อวิเคราะห์หลักฐานต่างๆ เหล่านี้ ซึ่งข้อได้เปรียบของการวิเคราะห์โดยวิธีนี้ คือผู้ตรวจสอบสามารถตรวจสอบรายการเป็นจำนวนมาก ซึ่งในบางกรณีอาจวิเคราะห์หลักฐานการตรวจสอบได้เป็นจำนวนทั้งหมด หรือร้อยเปอร์เซ็นต์ของจำนวนรายการทั้งหมด
          นอกเหนือจากหลักฐานการตรวจสอบด้านอื่นๆ แล้ว หลักฐานที่เกี่ยวข้องกับการตรวจสอบระบบสารสนเทศ ก็อาจมีความแตกต่างไปจากการตรวจสอบอื่นๆ กล่าวคือ หลักฐานดังกล่าวต้องเป็นหลักฐานที่ได้จากระบบคอมพิวเตอร์โดยตรง เช่น การตรวจสอบค่าพารามิเตอร์ (Computer Parameters) ที่เกี่ยวข้องกับการรักษาความปลอดภัย เป็นต้น
8.      การเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีสารสนเทศค่อนข้างรวดเร็ว
          เทคโนโลยีสารสนเทศเป็นเทคโนโลยีที่นับได้ว่ามีการเปลี่ยนแปลงที่ค่อนข้างรวดเร็ว ถ้าเปรียบเทียบกับเทคโนโลยีด้านอื่นๆ ซึ่งทำให้องค์กรต่างๆ ต้องมีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงการใช้เทคโนโลยีอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงวิธีการทำงาน และการเสริมสร้างความรู้ความสามารถของบุคลากรอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ทันกับเทคโนโลยีที่เปลี่ยนแปลงไป
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในส่วนที่เกี่ยวกับการควบคุมและการรักษา ความปลอดภัยระบบสารสนเทศ ซึ่งในแต่ละวันอาจมีความเสี่ยงด้านความปลอดภัยประเภทใหม่ๆ เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา ทำให้องค์กรต้องปรับปรุงระบบควบคุม และรักษาความปลอดภัยอยู่ตลอดเวลา

ผลกระทบของ Outsourcing
          สาเหตุหลักของความนิยมแนวคิด Outsourcing ขององค์กรต่างๆ มาจาก ความพยายามที่จะสร้างองค์กรของตน ให้สามารถปรับเปลี่ยนตัวเองได้อย่างยืดหยุ่น รวมถึงให้มีความสามารถที่จำเป็นอย่างเพียงพอ เพื่อรับมือกับความเปลี่ยนแปลงในด้านต่างๆ อย่างเท่าทัน โดยมีความอยู่รอด เป็นเป้าหมายสูงสุด
          วิถีการ Outsourcing สะท้อนภาพความพยายามลดขนาดองค์กรลง เพื่อลดต้นทุนด้านการจ้างแรงงานถาวรเพิ่มเติม และสะท้อนภาพความพยายามแก้ปัญหา การไม่สามารถพัฒนาบุคลากรภายในองค์ ให้สามารถปฏิบัติงานซึ่งต้องการองค์ความรู้ใหม่ๆ ได้ทันตามความต้องการ
หนึ่งในตัวแปรสำคัญ ที่ทำให้ความนิยมการ Outsourcing เพิ่มขึ้น คือ สภาพความจำเป็นที่องค์กรต้องนำ ICTมาประยุกต์ใช้ ในการดำเนินการด้านต่างๆเพิ่มมากขึ้น
          พร้อมกันนี้ การที่เทคโนโลยี ICT มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ก็ยิ่งเป็นผลผลักดันให้องค์กรต่างๆ มีแนวโน้มเลือกใช้การ Outsourcing เพิ่มขึ้น  เนื่องจาก การประยุกต์ใช้ ICT แต่ละประเภท ทำให้องค์กรมีความต้องการทรัพยากรบุคคล ที่มีความรู้ความสามารถ ซึ่งเหมาะสมและสอดคล้อง กับเทคโนโลยีที่นำมาใช้  นั่นหมายความว่า ในทุกครั้งที่ประสงค์นำเทคโนโลยีใหม่มาประยุกต์ใช้ องค์กรจำเป็นต้องดำเนินการ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง เพื่อจัดหาบุคคลที่มีความสามารถสอดคล้องกับเทคโนโลยี มาทำงานให้กับองค์กรและเมื่อวิเคราะห์จากมุมมองความคุ้มค่าในการลงทุน องค์กรต่างๆมักมองว่า การว่าจ้างแรงงานระยะสั้นจากภายนอก ที่มีความสามารถตามต้องการ หรือการ Outsourcing มีความคุ้มค่ากว่า การพัฒนาทรัพยากรบุคคลภายใน ให้มีความรู้และความสามารถ ในระดับที่องค์กรต้องการ เนื่องจากทางเลือกที่สอง มักถูกมองว่า เป็นทางเลือกที่ต้องใช้เวลาและใช้เงินลงทุน แต่ไม่อาจรับประกันความสำเร็จได้ว่า องค์กรจะได้บุคลากรที่มีความสามารถ ในระดับและได้ทันในเวลาที่ต้องการ
          การ Outsourcing อาจเป็นแนวทาง ที่ช่วยให้องค์กรสามารถรับมือกับความต้องการใช้งาน ICT ที่เพิ่มมากขึ้น และสามารถรับมือกับทางเทคโนโลยี ICT ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
แต่การ Outsourcing จะเป็นเพียงแค่การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ซึ่งอาจนำมาซึ่งปัญหาอื่นๆต่อไป หากแนวทางดังกล่าว มุ่งรับมือแค่เพียงอุปสรรคข้างต้น โดยไม่สนใจผลกระทบ ทั้งในระดับองค์กรและในระดับปัจเจกบุคคล อันเกิดจากการ Outsourcing
          ผลกระทบในระดับองค์กรที่อาจเกิดขึ้น หากองค์กรใดขาดการวางแผนการ Outsourcing อย่างรอบคอบ ก็คือ ความเสี่ยงต่อการสูญเสีย ความสามารถหลักในการแข่งขันขององค์กร
          ความสามารถหลักในการแข่งขันขององค์กร หมายถึง ความรู้ ความสามารถ วิถีปฏิบัติ แนวความคิด รวมทั้งวัฒนธรรมและจิตวิญญาณองค์กร ที่ทำให้องค์กรยังคงสามารถแข่งขันได้ในตลาด หรือทำให้องค์กรมีความได้เปรียบในการแข่งขัน
          หากองค์กรทำการ Outsourcing การดำเนินงาน ที่ถือว่ามีความสำคัญ หรือมีคุณค่าต่อองค์กรออกไป องค์กรนั้นมีความเสี่ยงที่จะสูญเสีย ความรู้ ความสามารถ และวิถีปฏิบัติ ที่สำคัญและจำเป็นต่อการแข่งขันในตลาด ซึ่งถือเป็นหนึ่งในความสามารถหลักในการแข่งขันขององค์กร
หากองค์กรใช้การ Outsourcing มากจนเกินไป อาจส่งผลให้ความเข้มแข็ง ของความสัมพันธ์ภายในองค์กรลดลง อันเนื่องจากสังคมการทำงานภายในองค์กร ถูกแทรกแทรงด้วยสังคมการทำงาน ของบุคลากรภายนอก ซึ่งอาจส่งผลให้องค์กร มีความเสี่ยงที่จะสูญเสีย วัฒนธรรมและจิตวิญญาณองค์กร ซึ่งถือเป็นหนึ่งในความสามารถหลักในการแข่งขันขององค์กร
          นอกจากนี้ หากมองในด้านความสัมพันธ์ ระหว่างองค์กรและบุคลากรภายใน การ Outsourcing มักทำให้ความสัมพันธ์นี้อ่อนแอลง อีกทั้งยังส่งผลให้พนักงานมีความรักองค์กรลดลงอีกด้วย ซึ่งความรักองค์กรนั้น ถือได้ว่าเป็นแนวคิดที่ทำให้องค์กรสามารถแข่งขันได้อย่างเข้มแข็ง
          แนวโน้มการนำการ Outsourcing มาใช้ สะท้อนภาพที่ว่า องค์กรต่างๆให้ความสำคัญ กับการได้มาซึ่งแรงงาน ที่มีความสามารถตามที่ต้องการ ในเวลาที่ต้องการ ซึ่งเป็นการให้ความสำคัญ กับผลประโยชน์ระยะสั้น มากกว่าการให้ความสำคัญกับบุคลากรภายใน โดยการพัฒนาบุคลากรภายใน ให้มีความรู้ความสามารถ ที่จำเป็นต่อการทำงานในปัจจุบัน ซึ่งเป็นผลประโยชน์ในระยะยาว
          อีกทั้งการ Outsourcing ยังก่อให้เกิดความเสี่ยง ในการสูญเสียบุคลากรผู้มีความสามารถสูง หรือที่เรียกว่า “ภาวะสมองไหล” อันเนื่องมาจากองค์กร มีแนวโน้มให้ความสำคัญกับบุคลากรภายในลดลง
          ในขณะที่การ Outsourcing ส่งผลกระทบในระดับองค์กร มันก็ส่งผลกระทบในระดับปัจเจกบุคคล ด้วยเช่นกัน
          โดยผลกระทบในระดับปัจเจกบุคคล เกิดขึ้นในลักษณะของ ความไม่พร้อมของแต่ละปัจเจกบุคคล รวมทั้งความไม่พร้อมของกลไกทางสังคมต่างๆ เพื่อรับมือกับการเปลี่ยนแปลงไปของความสัมพันธ์ ระหว่างพนักงานผู้ถูกจ้างและองค์กรผู้ว่าจ้าง และการเปลี่ยนแปลงไปของตลาดแรงงาน
          ภาพที่เกิดขึ้น คือ บุคลากรภายในองค์กร มีแนวโน้มได้รับการพัฒนา ศักยภาพในการทำงานน้อยลง และเริ่มมีการปลดพนักงานมากขึ้น เนื่องจากองค์กรต่างๆมุ่งลดขนาดองค์กรลง อีกทั้งรูปแบบองค์กรต่างๆเริ่มเปลี่ยนเป็นลักษณะของ องค์กรมืออาชีพที่มีความสามารถเฉพาะมากขึ้น
          ความสัมพันธ์ระหว่าง พนักงานผู้ถูกจ้างและองค์กรผู้ว่าจ้าง จะเปลี่ยนแปลงไป โดยเป็นไปในลักษณะของความสัมพันธ์ระยะสั้นมากขึ้น นั้นคือ ผู้ว่าจ้างและผู้ถูกจ้าง จะทำงานร่วมกันเป็นรายโครงการ ตกลงร่วมงานกันโดยดูที่ ผลตอบแทนที่คุ้มค่ากับระดับความสามารถ ในการทำให้โครงการเกิดผลสัมฤทธิ์
          ในปัจจุบัน ภาพเหล่านี้ถูกสะท้อนด้วย การเกิดขึ้นอย่างมากมายและการได้รับความนิยม ของบริษัทที่ปรึกษาหรือบริษัทรับเหมาทำงานเฉพาะด้าน (Professional Services Organisation) ในด้านต่างๆ
          นั่นหมายความว่า แต่ละปัจเจกบุคคลผู้กำลังเล่นบท ผู้ถูกว่าจ้าง มีแนวโน้มที่จักต้องรับผิดชอบพัฒนา ศักยภาพในการทำงานด้วยตนเอง และต้องพร้อมรับมือกับการเปลี่ยนแปลง ของรูปแบบและเงื่อนไขความสัมพันธ์ ระหว่างตนเองกับผู้ว่าจ้าง ซึ่งมีแนวโน้มเป็นความสัมพันธ์ระยะสั้นมากขึ้น
          นอกจากนี้ หากมองจากมุมของตลาดแรงงาน จักต้องมีการนำกลไกใหม่ๆ เข้ามาใช้สนับสนุนการทำงานของตลาดแรงงาน เพื่อให้สามารถรับมือกับความเปลี่ยนแปลงข้างต้นได้
ตัวอย่างของกลไกดังกล่าว ได้แก่ กลไกการให้ความรู้ เกี่ยวกับปรากฏการณ์ดังกล่าว กับผู้กำลังเล่นบทผู้ถูกว่าจ้าง กลไกสนับสนุนผู้กำลังเล่นบทผู้ถูกว่าจ้าง ให้สามารถพัฒนาตนเอง อย่างเหมาะสมในสายอาชีพตน และกลไกอื่นๆ ที่สามารถช่วยรับมือกับ สถานการณ์ซึ่งผู้กำลังเล่นบทผู้ถูกว่าจ้าง ได้รับผลกระทบ จากการเปลี่ยนไปของตลาดแรงงาน เป็นต้น
          นอกจาก ICT จะเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญ ซึ่งมีผลโดยตรงกับปรากฏการณ์ทั้งหมดข้าง ความสามารถของมันยังเป็นตัวแปรสนับสนุน ซึ่งมีผลทางอ้อมกับปรากฏการณ์ดังกล่าวอีกด้วย
โดยความสามารถของ ICT ที่ทำให้โลกทั้งใบสื่อสารถึงกันได้อย่างง่ายดาย ภายในระยะเวลาอันน้อยนิด และด้วยต้นทุนที่ต่ำลงอย่างมาก ทำให้องค์กรที่กำลังมองหาผู้เข้ามาดำเนินการ Outsourcing สามารถเข้าถึงตัวเลือกอย่างมากมาย อีกทั้งยังทำให้การประสานงาน ระหว่างผู้ต้องการและผู้รับการ Outsourcing ทำได้อย่างง่ายดาย รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ  ซึ่งเงื่อนไขทั้งหมดนี้ ช่วยสนับสนุนให้องค์กรต่างๆ มีแนวโน้มเลือกใช้การOutsourcing มากขึ้น

วันอาทิตย์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2555


ท่านคิดว่าหากนำการบริหารจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศประยุกต์ใช้ในการประเมินผลการปฏิบัติบุคลากรในองค์กร แบบ 360องศา ท่านคิดว่าจะดีหรือไม่เพราะอะไร ทั้งนี้โปรดระบุปัญหาและอุปสรรคที่อาจจะเกิดขึ้นพร้อมแนะนำวิธีแก้ปัญหาดังกล่าว
การนำการประเมินแบบ 360 องศา มีทั้งผลดีและผลเสีย
ประโยชน์ของการประเมิน (ผลดี)คือ
1. แบ่งเบาภาระในการบันทึกพฤติกรรมของผู้ประเมินและถูกประเมิน
2. ช่วยให้ผู้ปฏิบัติงานทราบถึงจุดเด่น และจุดด้อยที่ต้องปรับปรุง
3. ทำให้ผู้ประเมินและถูกประเมินมีมุมมองที่ตรงกัน
4. ทำให้เกิดการเรียนรู้และพัฒนา
5. ช่วยลดความขัดแย้งระหว่างบุคคล
6. กระตุ้นให้พนักงานเกิดการพัฒนาอยู่ตลอดเวลา
7. ทำให้เห็นภาพของพฤติกรรมที่แท้จริงได้ชัดเจนขึ้น
ปัญหา (ผลเสีย) คือ
1.  ประเมินผลการปฏิบัติงานที่เกิดจากผู้บังคับบัญชาประเมินไม่เป็นไปตามจริง ประเมินผู้ใต้บังคับบัญชาเท่าๆกัน เพื่อรักษาน้ำใจ หรือเพื่อใช้เป็นฐานรองรับอำนาจและบารมีของตัวเอง
2.  การประเมินผลการปฏิบัติงาน เป็นสิ่งที่ไม่ค่อยได้รับความสนใจ เพราะความไม่เข้าใจและยังไม่เห็นประโยชน์ที่ทำ

3.
ปัญหาการให้คะแนนสูงเกินจริงหรือการกดคะแนน 
4. อคติที่เกิดจากการประเมิน
5. ปัญหาเรื่องการเก็บรักษาความลับในการประเมิน
6. ความไม่ชัดเจนของนโยบายผู้บริหารระดับสูง 
7. การขาดการสื่อสารทำความเข้าใจและการให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่พนักงาน ซึ่งส่งผลให้พนักงานมีทัศนคติในแง่ลบต่อระบบ

วิธีแก้ปัญหา
นำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้เป็นแหล่งให้ความรู้ในการแก้ไขปัญหาไปในแนวทางเดียวกัน

นางสาวพิรุณรัตน์  ศักดิ์แก้ว  
5511600271

สรุปประโยชน์จากการนำ GIS มาพัฒนาจังหวัดอุบลราชธานี
ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ หรือ Geographic Information System : GIS
คือ กระบวนการทำงานเกี่ยวกับข้อมูลในเชิงพื้นที่ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ ที่ใช้กำหนดข้อมูลและสารสนเทศ ที่มีความสัมพันธ์กับตำแหน่งในเชิงพื้นที่ เช่น ที่อยู่ บ้านเลขที่ สัมพันธ์กับตำแหน่งในแผนที่ ตำแหน่ง เส้นรุ้ง เส้นแวง ข้อมูลและแผนที่ใน GIS เป็นระบบข้อมูลสารสนเทศที่อยู่ในรูปของตารางข้อมูล และฐานข้อมูลที่มีส่วนสัมพันธ์กับข้อมูลเชิงพื้นที่ (Spatial Data) ซึ่งรูปแบบและความสัมพันธ์ของข้อมูลเชิงพื้นที่ทั้งหลายจะสามารถนำมาวิเคราะห์ด้วย GIS และทำให้สื่อความหมายในเรื่องการเปลี่ยนแปลง ที่สัมพันธ์กับเวลาได้ เช่น การแพร่ขยายของโรคระบาด การเคลื่อนย้ายถิ่นฐาน การบุกรุกทำลาย การเปลี่ยนแปลงของการใช้พื้นที่ ฯลฯ ข้อมูลเหล่านี้ เมื่อปรากฏบนแผนที่ทำให้สามารถแปลและสื่อความหมาย ใช้งานได้ง่าย
สรุปประโยชน์จากการนำ GIS มาพัฒนาจังหวัดอุบลราชธานี 
1.     ด้านสาธารณูปโภค กิจการไฟฟ้าทั้งในจังหวัดอุบลราชธานีและอำเภอต่างๆ มีระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ช่วยอำนวยความสะดวกในการบริการไฟฟ้าสู่บ้าน ตั้งแต่การขอใช้ การติดตั้ง การแก้ปัญหากรณีกระแสไฟตกหรือไฟฟ้าดับให้เกิดผลกระทบน้อยที่สุด ไปจนถึงระบบการจัดเก็บค่าบริการที่ยุติธรรมและมีประสิทธิภาพ รวมไปจนถึงน้ำประปาด้วย
2.     ด้านการศึกษา ข้อมูลจำนวนและที่อยู่ของประชากรช่วยในการวางแผนก่อสร้างโรงเรียน จัดการให้นักเรียนได้เข้าโรงเรียนใกล้บ้าน มีการนำระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์มาช่วยปรับปรุงระบบรถรับส่งนักเรียนให้วิ่งผ่านตำแหน่งที่สะดวก ปลอดภัยและประหยัดค่าใช้จ่ายมากที่สุด
3.     ด้านการขนส่ง  ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ช่วยในการเลือกเส้นทางสะดวกที่สุดสำหรับการขนส่งสินค้าจากโรงงานผลิตสู่แหล่งจำหน่ายและสู่ร้านค้าปลีก ลดค่าใช้จ่ายของธุรกิจ ลดปริมาณการจราจร ลดมลภาวะอากาศเป็นพิษจากเครื่องยนต์ และลดความสึกหรอของถนน
การเชื่อมโยงข้อมูลปริมาณการขายกับแผนที่ทำให้สามารถเพิ่มประสิทธิภาพวิเคราะห์วางเป้าหมายการตลาดในแต่ละพื้นที่สำหรับสินค้าแต่ละชนิด
4.     ด้านการสาธารณสุข การประยุกต์ใช้ GIS ในการบริหารจัดการด้านสาธารณสุข เช่น การวิเคราะห์การแพร่ของโรคระบาด การระบุตำแหน่งของผู้ป่วยโรคต่างๆ บนแผนที่เป็นที่อยู่ของคนไข้ ซึ่งเพิ่มความเสี่ยงสำหรับการส่งความช่วยเหลือในกรณีฉุกเฉินหรือแนวโน้มการระบาดของโรค ซึ่งการประยุกต์ใช้ GIS จะช่วยให้ผู้บริหารสามารถวางแผนในการป้องกันและแก้ไขปัญหาทางด้านสาธารณสุขได้อย่างมีประสิทธิผลยิ่งขึ้น
5.     ด้านสิ่งแวดล้อม  ระบบการจัดเก็บขยะที่มีประสิทธิภาพ และการเลือกที่ทิ้งขยะที่เหมาะสม ไม่รบกวนประชากรในชุมชน ช่วยป้องกันการเกิดโรคระบาดติดต่อ รักษาคุณภาพชีวิต และสิ่งแวดล้อม อีกทั้งสนับสนุนการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมและช่วยในการแก้ปัญหาและป้องกันความเสื่อมโทรมของสิ่งแวดล้อม
6.     ด้านการท่องเที่ยว มีการขยายตัวทางเศรษฐกิจอย่างสูง เพื่ออำนวยความสะดวกแก่นักท่องเที่ยวและนักธุรกิจที่มาติดต่อการค้า ทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติ ได้มีข้อมูลเบื้องต้นในการหาที่พัก แหล่งธุรกิจ และโรงพยาบาลในกรณีฉุกเฉิน โดยมีหลักการกว้างๆคือการนำเอาสิ่งอำนวยความสะดวกและความครบวงจรของการบริการ
7.     ด้านข้อมูลต่างๆ  ข้อมูลภูมิประเทศ แหล่งน้ำ และการใช้ที่ดิน ใช้สำหรับการวางแนวถนนหรือคลองส่งน้ำชลประทานตลอดจนระบบการจ่ายน้ำเพื่อให้ได้ประโยชน์กับคนส่วนมากที่สุด ระบบ GIS สามารถช่วยพิจารณาค่าตอบแทนหรือค่าใช้จ่ายที่เป็นธรรมสำหรับเจ้าของที่ดินตามแนวการก่อสร้าง

นางสาวพิรุณรัตน์  ศักดิ์แก้ว  
5511600271

วันอาทิตย์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2555


        เว็บไซต์ ครูบ้านนอกดอทคอม เป็นเว็บไซต์เพื่อการศึกษา  ซึ่งผู้สร้างเว็บไซต์นี้ มีจุดมุ่งหมาย


เพื่อใช้เป็นช่องทางในการสื่อสาร แลกเปลี่ยน เพิ่มพูนความรู้ และให้ข่าวสาร ที่ทันสมัยต่อเหตุการณ์แก่คุณครู  ผู้ปฏิบัติงานในทุกพื้นที่ของประเทศไทย เพื่อความเจริญงอกงามในปัญญาและเจริญก้าวหน้าในอาชีพ


             ที่เลือกเว็บไซต์นี้ เพราะ เป็นเว็บไซต์ที่ให้ความรู้และความต้องการในข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับครู อีกทั้งยังมีเนื่อหาสาระในเรื่องต่างๆมากมาย เปรียบได้กับเป็นห้องสมุดของครูหรือบุคคลที่ต้องการจะไปเป็นครูในอนาคต อีกทั้งยังสามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างเพื่อนครู อีกทั้งยังสามารถเผยแพร่ผลงานหรือบทความต่างๆผ่านทางเว็บนี้ได้ เมื่อดิฉันมีข้อสงสัยหรือต้องการทราบข่าวสาร เว็บไซต์นี้จะช่วยไขข้อข้องใจได้เป็นอย่างดี


          เว็บไซต์นี้ส่วนคล้องต่อนโยบายรัฐบาลในเรื่องของการศึกษา เพื่อพัฒนาการศึกษาให้มีคุณภาพและประสิทธิภาพ ให้เป็นกลไกในการสร้างคนให้เป็นบุคคล แห่งการเรียนรู้ สร้างองค์กรแห่งการเรียนรู้ และสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ เพื่อให้ปวงชนชาวไทยมี ศักยภาพในการพัฒนาตนเองให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี สามารถอยู่อย่างไทยในสังคมโลกอย่างเป็นสุข รวมทั้งก่อให้เกิดการพัฒนาชุมชนและประเทศชาติให้ก้าวหน้า มั่นคง สมดุล และยั่งยืน โดยให้ผู้ผ่าน การศึกษามีความรู้ความสามารถ และคุณลักษณะสำคัญดังคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของคนไทย
                                         
http://www.kroobannok.com/


                              นางสาวพิรุณรัตน์  ศักดิ์แก้ว  5511600271